Jakie testy mogą dokładnie zmierzyć temperaturę pracy wyrobów z włókien ogniotrwałych
1. Badanie analizy termograwimetrycznej (TGA)
Zasada: W kontrolowanej programowo temperaturze zmierz zależność między masą próbki a temperaturą lub czasem. Podczas procesu ogrzewania, gdy produkt z włókien ogniotrwałych zaczyna ulegać rozkładowi, utlenianiu i innym reakcjom powodującym zmiany masy, temperaturę, w której zaczyna tracić stabilność, można określić na podstawie krzywej zmiany masy.
Proces roboczy: Umieść odpowiednią ilość próbek włókien ogniotrwałych w naczyniu na próbki analizatora termograwimetrycznego, a następnie podgrzej je od temperatury pokojowej do wyższej temperatury (takiej jak 1500 - 2000 stopnia) z określoną szybkością nagrzewania (taką jak 10 - 20 stopnia/min) w atmosferze gazu obojętnego (takiej jak azot) lub powietrza, a następnie zapisz zmiany masy próbki w zależności od temperatury.
Podstawa oceny temperatury: Ogólnie rzecz biorąc, temperaturę odpowiadającą momentowi, w którym utrata masy osiąga określoną wartość (np. 5% - 10%) można wykorzystać jako wartość odniesienia dla temperatury użytkowania produktu w danym środowisku.
2. Badanie skurczu w wysokiej temperaturze
Zasada: Produkty z włókien ogniotrwałych mogą się kurczyć w wysokich temperaturach z powodu zmian w strukturze krystalicznej, zmian w wiązaniach międzywłóknowych itp. Mierząc zmiany wymiarów produktów w różnych temperaturach, można określić ich stabilność w wysokich temperaturach.
Proces operacyjny: przygotuj próbkę produktu z włókien ogniotrwałych o określonych rozmiarach (np. 100 mm x 100 mm x 10 mm długości, szerokości i wysokości), umieść ją w piecu wysokotemperaturowym, utrzymuj w cieple przez określony czas (np. 1-2 godzin) w różnych temperaturach (np. zaczynając od 1000 stopni i testując co 100 stopni), a następnie zmierz zmiany wymiarów próbki po obróbce w różnych temperaturach.
Podstawa oceny temperatury: Gdy liniowy współczynnik kurczenia się produktu osiągnie określony standard (np. 5%), temperaturę tę można wykorzystać jako wartość graniczną dla temperatury użytkowania produktu.
3. Badanie różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC)
Zasada: Poprzez pomiar zależności między różnicą przepływu ciepła a temperaturą między próbką a punktem odniesienia, bada się efekt cieplny próbki podczas ogrzewania. W przypadku produktów z włókien ogniotrwałych, absorpcja ciepła lub uwalnianie ciepła nastąpi podczas zmiany fazy, reakcji chemicznej itp., dzięki czemu można określić zakres temperatur jej stabilności termicznej.
Proces działania: Umieść produkt z włókna ogniotrwałego i materiał odniesienia (np. tlenek glinu) odpowiednio w celi próbki i celi odniesienia różnicowego kalorymetru skaningowego, podgrzej je od temperatury pokojowej do wysokiej temperatury (np. 1500 stopni) z określoną szybkością nagrzewania (np. 5 - 10 stopnia /min) i zapisz zmianę różnicy przepływu ciepła w zależności od temperatury.
Podstawa oceny temperatury: Temperatura odpowiadająca oczywistemu szczytowi endotermicznemu lub egzotermicznemu na krzywej DSC może wskazywać, że produkt zaczyna przechodzić zmianę fazy lub reakcję chemiczną. Te punkty temperatury można wykorzystać jako punkt odniesienia dla temperatury użytkowania.
Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak zmierzyć temperaturę pracy wyrobów z włókien ogniotrwałych, odwiedź stronę www.hshightec.com!
